Надад өгдөг үнсэлт бүр чинь
Нандин тэгээд бас үнэтэй байсан
Хацарт биш сэтгэлд
Уруулд биш зүрхэнд хүрдэг
Тийм их догдлол байсан
Тэвчиж ядах хүсэл байсан
Тэсгэл алдах хайр байсан...
Тэгэхдээ...
Чамд юу байсныг л мэдээгүй...

Чи минь атганд багтмаар жижигхээн байсан бол
Аяа мөн сайхан аа...
Халааснаасаа дахин дахин гаргаж ирээд
Харах бүртээ дахин дахин дурлах байлаа, нандин минь...

Дурсмааргүй..

Би чамайг дурсмааргүй байна
Дурсах бүрд өөрийгөө өрөвдөөд
Дурсамж бүхэнд би л хайрлаад
Дутуу нь зөвхөн чиний хайр байгаад
Дундуурхан сэтгэлийг дүүрэн гэж өөрөө л итгээд
Дурлал хайран дээр биш дүүрэн тэвчээр дээр л
Дөнгөн данган дэнжгэнэж хоёул явснаа ухаараад
Дэр чийгтэй үдшүүд
Дэнгийн гэрэлд ганцаар санааширсан шөнүүд
Давхийтэл сараачсан гомдлын хуудсууд
Дан ганцаар догдолсон дурсамжийн мөрүүд
Дутуу ч үгүй бүх гомдлууд
Дуртай дургүй бүх өдрүүд
Тэр чигээрээ санаанд буугаад
Тэдгээр мэдрэмжүүдийг дахин мэдрүүлээд
Тэгээд л сэтгэл минь эмтрээд
Тэгээд л зүрх минь өнчрөөд
Тэгээд л цээжин дээр тээглээд
Тэгээд л чамайг би дурсмааргүй байна...!